De meest vastberaden bezoeker in de Peaks of the Balkans!

De meest vastberaden bezoeker in de Peaks of the Balkans!

Balkan Natural Adventure organiseerde een reis in de Peaks of the Balkans voor een groep Albanese vrienden die in Groot-Brittannië wonen. De groep was gemengd wat betreft hun fysieke conditie. Sommigen waren in uitstekende conditie, net zo fit als een atleet, sommigen in gemiddelde conditie, en sommigen minder dan hun perfecte vorm. Eén persoon in het bijzonder was uitgerust met vastberadenheid in plaats van sportieve conditie. Kreshnik Çela, die een van de wandelingen in de Peaks of the Balkans maakte, deinsde niet terug voor de inspanning of de grenzen die hij moest verleggen; hij voltooide twee van de langste wandelingen in de Peaks of the Balkans, ongeacht zijn fitnessniveau. Dit is een verhaal voor degenen die vragen naar de moeilijkheidsgraad van de Peaks of the Balkans.

Met kennis van de diversiteit van de groep organiseerde Balkan Natural Adventure de reis met twee gidsen zodat er voldoende ondersteuning voor iedereen zou zijn. De reis verliep vlot en hier is het interview met waarschijnlijk de meest vastberaden wandelaar in de Peaks of the Balkans, de heer Kreshnik Çela. Hij beschrijft zichzelf als volgt: „Ik ben te zwaar (klinisch obees) en door mijn baan waarbij ik meer dan 9 uur per dag zit, ben ik zeer inactief.“

De gids Kushtrim Muriqi, die Kreshnik tijdens de twee wandelingen begeleidde, zegt dat hij nog nooit iemand heeft begeleid met zo veel toewijding of omvang. „Ik maakte me zorgen om hem meteen na onze ontmoeting toen ik zijn fysieke conditie zag. Maar toen ik zijn toewijding zag, zei ik hem dat we het samen konden doen, hij moest gewoon één stap tegelijk zetten, zijn ademhaling controleren, en we zouden de bergen doorkomen.“

Lees Kreshnik’s verhaal: Welke bergen/pieken hebt u beklommen in de Peaks of the Balkans?

Onze groep wandelde van Lepushë naar Vuthaj, maar ik heb dit deel overgeslagen en sloot me later weer bij hen aan van Vuthaj naar Theth en vervolgens van Theth naar Valbone. Ik heb dus in totaal 2 wandeldagen gehad.

Terwijl ik wachtte op mijn groep, werd ik verwelkomd door mijn gastheer in Vuthaj, Gazmend Vucetaj, die fantastisch was. Zijn bungalows waren prima, maar zijn gastvrijheid was spectaculair. Ik was betoverd door het uitzicht, de frisse lucht en zijn gastvrijheid en zat uren te dagdromen. Ik kreeg lokaal geproduceerde raki, wat mezze van lokale boerderijen en feta van zijn familie. Ik ontmoette een jong stel uit Israël dat daar ook verbleef. Ze maakten een quinoa-gerecht, maar ik moest ingrijpen en hen echt lokaal eten laten proeven. Met trots zeg ik dat ik de hele fles raki zelf heb gedronken. Dat kwam mijn hike de volgende dag niet ten goede.

Kunt u uzelf fysiek beschrijven?

Ik ben te zwaar (klinisch obees). Door mijn werk waarbij ik meer dan 9 uur per dag zit, ben ik erg inactief.

Hoeveel mensen zeiden tegen u dat u de reis niet moest maken?

Eigenlijk niemand! Niemand wist hoe uitdagend het zou zijn. De reis was oorspronkelijk gepland voor 2020. Ik was vastbesloten niet alleen af te vallen maar ook fit te worden. Helaas kwam Covid-19 en hadden we lockdowns. Ik werd nog inactiever. Tot de dag van vertrek dachten we dat de reis zou worden geannuleerd. Gelukkig niet, maar ik was slecht voorbereid.

Wat was het sterkste advies om deze hike niet te doen? Wie gaf dit? Wat dachten anderen over de moeilijkheid van Peaks of the Balkans?

Na dag 1, toen ik worstelde, zagen mijn groepsgenoten hoe uitgeput ik was en spraken over alternatieven om me weer aan te sluiten. De grootste angst was dat de nacht ons in de bergen zou inhalen door mijn traagheid.

Ik besloot niet naar hen te luisteren en mezelf te pushen. Ik ben blij dat ik dat deed.

Wat was het moeilijkste deel van de hike?

Voor mij persoonlijk Vuth